Evaluatie

Dit is alweer de zesde column van mijn hand. In de voorbije vijf heb ik u met mijn schrijfsels meegenomen naar allerhande oorden, in Nederland en in België, en mijn dagelijkse beslommeringen met u gedeeld. Met de bedoeling om mijn schrijftalenten verder te ontwikkelen en er, net als u, blij van te worden. Ik ben er zeker blij van geworden. Omdat er mensen zijn die me erop aanspreken of er vragen over stellen. Of omdat ik thuis, achter mijn bureau in mijn werkkamer, de gebeurtenissen opnieuw de revue laat passeren en ook het gevoel dat ik er toen bij had, en dat probeer te vangen en te beschrijven. In die zin ben ik tevreden. Bijzondere ontmoetingen waren het, ook al waren we niet bij elkaar.

 

Op Twitter volg ik Johan Oosterman. Hij is professor aan de universiteit in de stad waar ik woon en werk en doet onderzoek naar middeleeuwse literatuur. Op de dag dat ik deze column schrijf heeft hij een Tweet gepost over één van de mooiste schilderijen van Johan Vermeer, de Brieflezende vrouw. De vrouw op dit schilderij is zo verzonken in haar brief dat de stilte bijna tastbaar is. Oosterman omschrijft het tafereel als volgt: ‘most intimate moment: reader meets writer in reading a letter.’

 

Het was mijn bedoeling om deze momenten van bijzondere ontmoeting te creëren door het schrijven van deze columns. Ik zou graag van u willen weten of ik hier in geslaagd ben. En als dat zo is, of u dat dan aan de redactie wilt laten weten. Want dan weten wij of ik de lezer blij heb gemaakt. Bedank alvast!

 

Deze blog is eveneens als column verschenen in 't Blaadje Kinrooi van 5 september 2015